(Gràcies Raïmat)
Caminant,
sota la llum de la lluna
amb l’ànima a sis graus.
Trepitjant,
catifa de fulles grogues,
amb vetlla d’arbres i coloms.
Badallant,
junt a un sol que, mandrós,
surt per l’horitzó humit.
Expectant,
davant d’aquesta tardor tardana,
dins d’una naturalesa adormida.
Escrivint,
versos al fred de l’espai i a la pau
de Raïmat, amb el cor agraït.
Cap comentari:
Publica un comentari a l'entrada
Nota: Només un membre d'aquest blog pot publicar entrades.